Wydarzenia i nowości Fundamenty Ściany Ściany wewnętrzne nośne Ściany działowe Materiały Technologie Docieplenia Tynki zewnętrzne Tynki wewnętrzne Chemia budowlana Balkony i tarasy Ogrody zimowe Fasady Okna Drzwi zewnętrzne Renowacja Maszyny i narzędzia Proekologiczne budowanie Akustyka Instrukcje Poradnik Dylematy TV Ściany Forum szkół GUS o budownictwie Targi Wydawnictwa Konkursy i szkolenia Kontakt


Strona główna
szukaj w serwisie    

Lustro bez pary

Rano każda minuta jest cenna, a tu zaparowane lustro w łazience! Dobrym rozwiązaniem tego problemu jest zainstalowanie pod lustrzaną taflą maty grzejnej.

 - Lustro bez pary
Na zaparowanie lustra szczególnie narażone są małe łazienki. W takich pomieszczeniach ? z cyklicznym, wysokim poziomem wilgotności i temperatury ? nie jest w stanie poradzić sobie nawet dobrze działająca wentylacja. Oferowane przez producentów elektryczne maty grzejne zapobiegają skraplaniu się pary wodnej. Zazwyczaj podłączane są do głównego włącznika w łazience, więc działają tylko wtedy, gdy włączone jest w niej światło. Dzięki niewielkiej mocy, około 60 W, pobierają energii elektrycznej tyle, ile standardowa żarówka.

Kleje na ogrzewanie
Do lustra zawieszonego na ścianie można zastosować samoprzylepną folię grzejną, mocując ją do tylnej strony tafli. W przypadku lustra bezpośrednio przyklejanego do ściany, matę zatapia się w cienkiej warstwie kleju. Miejsce, w którym zostanie zamontowane lustro, należy oczyścić szczotką z pyłu i kurzu. Po zagruntowaniu emulsją Atlas Uni Grunt, trzeba pacą zębatą równomiernie rozprowadzić zaprawę Atlas Plus lub Atlas Progres Elastyk i zatopić w niej matę grzejną. Kleje te są elastyczne, mają zwiększoną przyczepność, więc doskonale sprawdzają się w systemach ogrzewania zarówno ściennego, jak i podłogowego. Po 24 godzinach od zatopienia maty można przykleić do ściany lustro. W tym celu dostępne są na rynku specjalistyczne szybkowiążące kleje. Pokrywa się nimi całą powierzchnię lustra i po przyłożeniu do ściany dociska przez kilka minut.

 - Lustro bez pary
Fot. Shutterstock
 - Lustro bez pary
Fot. Shutterstock

Brokat na deser
Z pracami wykończeniowymi wokół lustra należy poczekać około tygodnia, aby połączenie nabrało właściwej wytrzymałości. Kilkumilimetrową szczelinę dylatacyjną pomiędzy okładziną a taflą lustra wypełnia się materiałem elastycznym, który kompensuje ewentualne naprężenia i zapobiega uszkodzeniu krawędzi lustra. Do tego celu warto użyć silikonu sanitarnego Atlas Silton S. Reagując z wilgocią z powietrza, tworzy on trwałą i elastyczną warstwę uszczelniającą, odporną na wodę oraz na działanie grzybów i pleśni. Silikon Atlas Silton S dostępny jest w bogatej kolorystyce 30 kolorów, identycznych z barwami Fugi Atlas Artis, której można użyć do spoinowania płytek. Inwestorzy z fantazją mogą do spoinowania okładziny użyć Fugi Atlas Artis Style z Efektem Brokatowym. Dzięki zastosowaniu unikatowej formuły, nadaje ona spoinie niepowtarzalny dekoracyjny wygląd i podkreśla urodę okładziny. Fuga brokatowa, mieniąca się niczym szlachetne kamienie, dostępna jest w 10 barwnych kompozycjach, identycznych z kolorami fugi Atlas Artis. Pozwala to na równoczesne stosowanie jednego koloru fugi w dwóch wersjach: matowej i brokatowej.

 - Lustro bez pary
Tomasz Wojtynek
Grupa Atlas
Jaka kolejność?
Problemem, przed którym może stanąć inwestor, jest kolejność wykonania prac, czyli co przykleić najpierw: glazurę, zostawiając miejsce na lustro czy też lustro, które ?obłoży się? później płytkami. Wydaje się, że korzystniej jest przykleić płytki, a potem lustro. Takie rozwiązanie zapobiegnie kłopotliwemu docinaniu płytek i ryzyku zniszczenia lustra podczas prac glazurniczych.
Gdy dysponujemy już lustrem, zwłaszcza o nietypowym kształcie, wygodniej będzie najpierw je zamocować, a później okleić płytkami. Jednak i w tym przypadku bezpieczniej będzie odrysować kształt lustra na ścianie i obłożyć płytkami powierzchnię wokół niego. Podobnie jak poprzednio, także i tutaj może wystąpić konieczność docięcia płytek. Jeżeli chodzi o montaż maty grzejnej, jest on zdecydowanie łatwiejszy, gdy łazienka jest jeszcze w stanie surowym. Wówczas przewody instalacyjne można schować pod okładziną. Gdy łazienka jest gotowa, jest to możliwe, ale bardziej kłopotliwe.

WARSTWY ? DACHY, ŚCIANY, IZOLACJE
 
 
do góry



<



   
      Kontakt